لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

شناسائی بسترها و عوامل همگرایی و چالش های پیش روی آن یکی از ضرورت های مهم امر سیاستگذاری درباره همبمستگی ملی در هر کشوری است. در این خصوص با توجه به این که ایران به عنوان کشوری که دارای تنوع ناحیه ای و فرهنگی در درون خود می باشد و این امر هر از چندگاهی به عنوان ابزار ژئوپلیتیک در دست بازیگران منطقه ای و فرامنطقه ای درآمده و برخی از نخبگان نیز در عرصه های مختلف رقابت به ویژه رقابت های سیاسی از آن سود می جویند. از جمله مناطق مهم ایران که تحت تاثیر تحولات تاریخی، دارای برخی تفاوت های فرهنگی در حوزه زبان با ملت ایران شده است، منطقه آذربایجان است. با توجه به وزن ژئوپلیتیک بالای آذربایجان در ایران همگرایی آن از اهمیت بالایی برخوردار است. با توجه به چنین امری است که این پژوهش با هدف بررسی عوامل همگرایی و واگرایی در آذربایجان آغاز شد. روش تحقیق در این مقاله از نوع پیمایشی و ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه ای است. برای این منظور پرسشنامه ای در میان افراد صاحب نظر درباره آذربایجان پخش شد. داده های مورد نظر با استفاده از آزمون ناپارامتری مورد ارزیابی قرار گرفت؛ نتایج آزمون گویای تایید فرضیات تحقیق بود. به عبارت دیگر نتایج نشان داد، همگرایی ملی در آذربایجان امری ذاتی و کهن بوده که ریشه در پیوندهای متعدد این منطقه در ابعاد مختلف مذهبی، تاریخی، فرهنگی، اجتماعی و موارد دیگر با ایران دارد، اما واگریی امری عارضی است که در قالب نظریه های مدرن و حوزه ژئوپلیتیک اقوام قابل تحلیل است.

ارتباط های پسین و پیشین بخش مسکن باعث می شود که رونق (رکود) این بخش در رونق (رکود) کل اقتصاد موثر باشد و مسکن همانند موتور محرک اقتصاد عمل کند. هدف پژوهش حاضر بررسی همگرایی قیمت مسکن در مراکز استان های کشور می باشد. برای این منظور از داده های شش ماهه قیمت در بازه 1379: 1-1399: 2 و برای آزمون، از مدل رگرسیون log(t) غیر خطی وابسته به زمان استفاده شده است. نتایج تخمین بر اساس رویکرد همگرایی نسبی معرفی شده توسط فیلیپس و سول (2007) نشان می دهد که هیچ یک از چهار شهر تهران، اصفهان، ایلام و یاسوج رفتار همگرایی در قیمت مسکن را از خود نشان نمی دهند. با این حال برای باقی شهرهای مورد بررسی، نتیجه آزمون log(t) مثبت و معنا دار بوده است که نشان دهنده وجود همگرایی قیمت در میان اعضای هر یک از باشگاه ها می باشد. در نهایت نتایج پژوهش نشان داد که میانگین مسیر انتقال بجز در باشگاه چهارم که از ابتدا واگرا بود، در سایر باشگاه ها از یک دوره ای به بعد نسبت به تعادل بلندمدت واگرا شده است. این امر بیان گر آن است که با شدت یافتن این واگرایی، در عمل سیاست گذاری به منظور مدیریت نوسانات بازار دشوارتر و ضروری است با توجه به شرایط هر باشگاه، سیاست مختص آن باشگاه اتخاذ گردد.

از دیرباز و از نخستین ادوار رشد تدریجی و بلوغ فکری بشر؛ انسان همواره در جستجوی مبانی و منابع بعضی از علوم در حوزه های گوناگون، به ویژه در حوزه علوم انسانی بوده است. و در همین فرایند چه بسا در اندیشه کشف رمز و رازهای مرتبط با همگرایی این علوم نیز بوده باشد. بی گمان خاستگاه اغلب علوم انسانی از وجوه مشترک برخوردارند، ولیکن در ادامه به جهت گسترش دامنه آن ها، این گونه به نظر می رسد که سرچشمه های تکوین و شکل گیری آن ها باید متفاوت باشد.لذا مقوله هایی مانند اسطوره و عرفان، اگرچه دارای رویکردهای به ظاهر متفاوت هستند، اما همگرایی این دو در مواضع متعدد به ویژه در بعد تاویل پذیری، نمادین بودن زبان، مبانی شناخت، تقدس و کیفی بودن زمان و مکان، دین گرایی و سنت شکنی بر کسی پوشیده نیست.وجوه اشتراک در این همگرایی اگر چه هر یک دارای برجستگی های ویژه ای است که در تقریب این دو مفهوم نیز تاثیرگذارند، اما میزان و کمیت اثربخشی تمامی وجوه یکسان نمی نماید. در این میان وجوهی مانند: تاویل پذیری، نمادین و استعاری بودن زبان در دو مفهوم اسطوره و عرفان و نیز مبانی شناخت و معرفت شناسی و کیفی بودن زمان و مکان در قیاس با سایر وجوه دیگر، از جایگاه برتر برخوردار می باشند. به نظر می رسد که مقوله های از جمله: دین گرایی، هنر گرایی، روایت گری، سنت شکنی و تاثیر متقابل معنایی؛ هر یک در جایگاه خود، در تعمیق این همگرایی بی تاثیر نباشند. البته با اندکی تامل بیشتر شاید بتوان به وجوه دیگری در این همگرایی دست یافت، که نگارنده به جهت پرهیز از اطناب در کلام، به همین اندازه بسنده می نماید.

مطالعه نوسانات بازارهای دارایی از مباحث اصلی بسیاری از تحقیقات در چند دهه گذشته بوده است. با توجه به اینکه ماهیت دارایی در ایران متفاوت با سایر کشورها بوده، لذا بازاری هم چون بازار سهام به عنوان یکی از گزینه های پیش روی سرمایه گذار در تشکیل ترکیب بهینه سبد دارایی شناخته می شود. هدف اصلی این تحقیق بررسی همگرایی بازده 15 بازار منتخب سهام (با ارزش ترین) ایران طی دوره زمانی 1394: 11-1388: 02 با استفاده از روش همگرایی ناهار-ایندر و بتا می باشد. از آنجا که سرمایه گذار به دنبال کسب سود بالا بوده لذا بازاری را برای سرمایه گذاری انتخاب خواهد نمود که بالاترین بازدهی را داشته باشد. روش ناهار-ایندر بر خلاف سایر روش های قبلی که به بررسی همگرایی در مقاطع مختلف می پرداختند؛ به صورت سری زمانی همگرایی بازارها را مورد بررسی قرار داده است. با افزایش سرمایه گذاری در بازار با بازدهی بالا در بلندمدت بازدهی بازار مذکور به سمت متوسط بازدهی ها حرکت خواهد نمود که از آن با نام همگرایی بازدهی یاد می شود. برآیند جهت های همگرایی در بازارهای سهام مورد بررسی به روش بتا، واگرایی در بازدهی بازارهای سهام را نتیجه می دهد. نتایج تحقیق نشان می دهد که بازدهی سهام بازارهای بانک ها و موسسات، شرکت های صنعتی، استخراج کانه فلزی، محصولات شیمیایی، فرآورده های نفتی و سیمان به سمت متوسط بازدهی ها همگرا می شوند. ضرایب این بازدهی های بازارهای همگرا در سطح یک درصد به لحاظ آماری معنی دار هستند. اما بازارهای سهام فلزات اساسی، مخابرات، خودرو و ساخت قطعات، خدمات فنی و مهندسی، محصولات دارویی، حمل و نقل، رایانه، انبوه سازی و محصولات غذایی به سمت متوسط بازدهی ها همگرا نشدند.

همگام با افزایش جمعیت و بهره برداری روزافزون و نادرست از منابع محدود، آسیب ها و مخاطرات زیست محیطی ابعاد پیچیده تری پیدا کرده است که نیازمند رسیدگی های فوری است. کاسپین نیز به عنوان بزرگ ترین دریاچه جهان، از این قاعده مستثنی نیست. به رغم اقداماتی که در چند دهه اخیر در راستای ایجاد همگرایی و مقابله با مخاطرات زیست محیطی این دریا توسط دولت های ساحلی و نهادها و سازمان های بین المللی صورت گرفته است، تغییر چندانی در شرایط کلی آن شاهد نیستیم. در این شرایط، این پرسش مطرح است که پیش گیری و مقابله با مخاطرات زیست محیطی دریای کاسپین، چگونه می تواند به همگرایی منطقه ای منجر شود؟ فرضیه پژوهش این است که تلاش برای پیش گیری و کنترل مخاطرات زیست محیطی کاسپین از رهگذر ایجاد همگرایی زیست محیطی، به همگرایی منطقه ای منجر می شود. هدف پژوهش تاکید بر نقش کلیدی جامعه در مبارزه با مخاطرات زیست محیطی کاسپین و ایجاد همگرایی در این حوزه است. بدین منظور، این پژوهش در چارچوب نظریه نوکارکردگرایی و از طریق کاربست روش توصیفی-تحلیلی به پیش برده شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد با بهره گیری از دیپلماسی عمومی زیست محیطی و عناصر تاثیر گذاری چون رسانه ها، سمن های ملی و بین المللی و نهادهای آموزشی، دینی و حکومت و سازمان ها و نهادهای بین المللی، جامعه پذیری زیست محیطی کشورهای ساحلی کاسپین، همگرایی زیست محیطی و متعاقبا همگرایی منطقه ای می تواند محقق شود.